Używana przez Ciebie przeglądarka jest nieaktualna. Prosimy o aktualizację.
cofnij

Ogólnopolska Aleja Zasłużonych Ludzi Morza

Wnioski do tytułu Zasłużony Człowiek Morza

Aleja Aleja
Odchodziliście w samotności
Bez rodzin, przyjaciół
Pokonani przez żywioł

Tadeusz Krzysztof
Mieszkańcy Gminy Kosakowo

 

Wyboru dokonuje Szanowna Kapituła:

  • Marszałek Województwa Pomorskiego
  • Dowódca Marynarki Wojennej RP
  • Rektor Akademii Morskiej w Gdyni
  • Przedstawiciel Ligi Morskiej i Rzecznej
  • Przedstawiciel Polskiego Towarzystwa Nautologicznego
  • Przedstawiciel Związku Miast i Gmin Morskich
  • Starosta Pucki
  • Przewodniczący Rady Gminy Kosakowo
  • Wójt Gminy Kosakowo

  Tablice pamiątkowe w kształcie róży wiatrów wmurowane w Alei upamiętniają nazwiska:

Józef HallerGen. broni Józef Haller Von Hallenburg – urodzony 13 sierpnia 1873 r. w Jurczycach. Błękitny Generał, który wyzwolił i zaślubił Polskie Morze. W 1920 r. przybył do Pucka, gdzie dokonał symbolicznych zaślubin Polski z Bałtykiem. Zmarł w 1960 r. w Londynie, w wieku 87 lat.

 

Klemens DługiKlemens Długi – urodzony 18 listopada 1886 r. w Rewie. Najsłynniejszy armator rewski. Od dziecka związany z morzem. Pływał jako marynarz na statkach handlowych, przed I wojną światową został zmobilizowany do Marynarki Wojennej. Z dyplomem morskim Kapitana Żeglugi Morskiej pływał na przekazanej mu przez ojca Józefa szkucie Helenie. Zmarł w Rewie w roku 1972 w wieku 86 lat.

Jan LeszczyńskiJan Leszczyński – urodzony 14 maja 1881 r. w Mechelinkach. Wieloletni wychowawca i mistrz kadr morskich. Był wykładowcą Szkoły Morskiej w Tczewie, także w Gdyni. Niezastąpiony wychowawca na szkolnych żaglowcach Lwów czy Dar Pomorza. Zmarł w 1942 r.

 

Karol BorchardtKpt. ż.w. Karol Olgierd Borchardt – urodzony 25 marca 1905 r. w Moskwie. Najbardziej znany i ceniony polski pisarz marynista. Wykładowca w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni. Zmarł w Gdyni 20 maja 1986 r.

 

Augustyn NecelAugustyn Necel – urodzony 22 marca 1902 r. w Chłapowie, rybak i pisarz kaszubski. Od 1926 r. pracował w Morskim Laboratorium Rybackim na Helu. Obrońca Helu w 1939 r. Swoją pierwszą książkę wydał w wieku 53 lat. W roku 1971 Augustyn Necel został odznaczony Komandorią I klasy Orderu św. Grzegorza Wielkiego za tom szkiców Nie rzucim ziemi, ukazujący walkę księży o polskość Kaszub od czasów Bismarka po lata okupacji hitlerowskiej. Zmarł 29 października 1976 r. we Władysławowie.

Mariusz ZaruskiGen. brygady Mariusz Zaruski – urodzony 31 stycznia 1867 r. w Durmanowie na Podolu. Marynarz, żeglarz i podróżnik. Pionier polskiego żeglarstwa i wychowania morskiego. Postać wszechstronna – fotografik, malarz, poeta i prozaik. Twórca Komitetu Floty Narodowej, z którego składek kupiono m.in. żaglowiec Dar Pomorza. Legionista, ułan, generał Wojska Polskiego i adiutant prezydenta RP. Taternik, ratownik, instruktor i popularyzator narciarstwa i turystyki górskiej. Zmarł w 1941r., odznaczony pośmiertnie Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

Józef UnrugWiceadm. Józef Unrug (Joseph Michael Hubert Von Unruh) – urodzony 7 października 1884 r., polski wiceadmirał i morski oficer pokładowy okrętów podwodnych. W czasie I wojny światowej dowódca okrętu podwodnego i flotylli okrętów podwodnych w pruskiej flocie. Następnie wstąpił do odrodzonej polskiej Marynarki Wojennej. Od 1925 do 1939 kierował Flotą i Obszarem Nadmorskim. W trakcie kampanii wrześniowej dowodził Obroną Wybrzeża. Pod koniec II wojny światowej zajmował stanowisko I zastępcy szefa Kierownictwa Marynarki Wojennej.

Konstanty MatyjewiczKpt. ż.w. Konstanty Matyjewicz-Maciejewicz „Macaj” – urodzony w 1890 r. Kapitan Kapitanów, kapitan żeglugi wielkiej, pierwszy komendant Daru Pomorza. Zorganizował i poprowadził trwający blisko rok rejs dookoła świata (1934 / 35) – pierwszy rejs polskiej jednostki handlowej na takiej trasie. Wykładowca w Szkole Morskiej w Tczewie, Gdyni i Szczecinie.

Eugeniusz KwiatkowskiWicepremier Eugeniusz Kwiatkowski – urodzony w 1888 r. Był ministrem przemysłu i handlu, wicepremierem i ministrem skarbu. Szeroko znany jako autor koncepcji rozwoju handlu morskiego i budowniczy portu w Gdyni. Przyczynił się do powstania polskiej floty handlowej. Przez wiele lat szykanowany przez władze PRL. Zmarł w Krakowie w 1974 r.

 

Joseph ConradJoseph Conrad (Teodor Józef Konrad Korzeniowski) – pisarz urodzony 3 grudnia 1857 r. w Berdyczowie. W swojej twórczości literackiej opierał się głównie na własnych przeżyciach i doświadczeniach zdobytych na morzu. Podstawę światopoglądu autora określa się mianem zasad conradowskich, których trzon stanowią zobowiązania wynikające z honoru, lojalności oraz maksymalizmu moralnego. Zmarł 3 sierpnia 1924 r. w Bishopsbourne.

Teresa RemiszewskaKpt. ż.w. Teresa Remiszewska-Damsz – urodzona 19 czerwca 1928 r. dziennikarka, działaczka żeglarska i instruktor młodzieży. W 1970 r. odbyła jako pierwsza kobieta w Polsce krótki samotny rejs po Bałtyku, za co otrzymała nagrodę Rejs Roku 1970, a dziennikarze okrzyknęli ją Pierwszą Damą Bałtyku. Czwarta w historii żeglarstwa kobieta, która samotnie przepłynęła Atlantyk. Swój rejs opisała w książce Z goryczy soli moja radość. W latach 80-tych działaczka NSZZ Solidarność. Zmarła 2 marca 2002 r.

Antoni HryniewieckiAntoni Hryniewiecki – naczelnik Morskiego Urzędu Rybackiego w Gdyni, kierownik Stowarzyszenia Morski Instytut Rybacki. Główną jego zasługą było dwukrotne organizowanie od podstaw rybołówstwa i gospodarki rybnej. Dzięki jego wysiłkom położone zostały podwaliny pod właściwy rozwój rybołówstwa bałtyckiego i dalekomorskiego. Zmarł w 1946 r.

Leonid TeligaKpt. Leonid Teliga – urodzony 28 maja 1917 r. w Wiaźmie na terenie Rosji. Uprawnienia sternika morskiego zdobył przed II wojną światową na kursie w Jastarni. Dziennikarz, tłumacz, pisarz, ale przede wszystkim żeglarz – jako pierwszy Polak samotnie opłynął Ziemię (25.01.1967 r. – 29.04.1969 r.) na jachcie Opty. Instruktor żeglarstwa – najpierw w Warszawie, a później w Gdyni – jako instruktor żeglarstwa morskiego w klubie Gryf. Zmarł 21 maja 1970 r.

Mamert StankiewiczKmdr ppor., kpt. ż.w. Mamert Stankiewicz – urodzony 22 stycznia 1889 r. w Mitawie (obecne tereny Łotwy). Po ukończeniu Morskiego Korpusu Kadetów w Petersburgu służył w rosyjskiej Marynarce Wojennej. Od lipca 1921 r. kierownik Wydziału Nawigacyjnego w Szkole Morskiej w Tczewie oraz wykładowca astronomii i nawigacji w Oficerskiej Szkole Marynarki Wojennej w Toruniu. Od 1931 r. dowódca transatlantyków Pułaski i Polonia; dozorował budowę MS Piłsudski, którego został kapitanem. Zmarł 26 listopada 1939 r.

Bolesław RomanowskiKmdr Bolesław Romanowski – urodzony 21 marca 1910 r. w Warklanach. W czasie II wojny światowej walczył na wszystkich morzach stykających się z kontynentem europejskim. Po zakończeniu działań wojennych przyprowadził do kraju okręt ORP Błyskawica, dowódca okrętu podwodnego ORP Sęp. W latach 1948-1950 pełnił obowiązki dowódcy dywizjonu okrętów podwodnych. Od 1956 r. zastępca Komendanta Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej w Gdyni. W latach 1961-1964 kapitan Zawiszy Czarnego. Zmarł 12 sierpnia 1968 r.

Witold BublewskiWitold Bublewski – urodzony 20 czerwca 1904 r. w Kamyszynie nad Wołgą. Lata młodzieńcze spędza w Carycynie nad Wołgą, gdzie w 1917 r. zakłada pierwszy polski zastęp skautowy. Powrócił do kraju w 1919 r., a w 1933 r. zdobył stopień jachtowego kapitana. W międzyczasie współtworzył zastępy i drużyny wodne, Referat Żeglarski przy Głównej Kwaterze oraz kierownictwo Harcerskich Drużyn Wodnych. Po II wojnie światowej stał się bliskim współpracownikiem Eugeniusza Kwiatkowskiego ds. wybrzeża. W 1946 r. w Domu Żeglarza w Gdyni zorganizował Państwowe Centrum Wychowania Morskiego. Jednocześnie pełnił obowiązki Komendanta Centrum Wychowania Młodzieży Głównej Kwatery ZHP w Gdyni. Do jego największych zasług zaliczyć należy budowę 6 jachtów ZHP z jednostką flagową Zawisza Czarny II na czele. Zmarł 22 lipca 2007 r. w Sopocie, pochowany na Powązkach w Warszawie.

Marian MokwaMarian Mokwa – urodzony 9 kwietnia 1889 r. w Malarach na Kaszubach. Należy do najpopularniejszych artystów na Wybrzeżu. W dorobku jego ponad 80-letniej twórczości znalazło się około 9 tysięcy obrazów olejnych i akwareli oraz tysiące rysunków. W jego pracach przeważa tematyka marynistyczna i batalistyczna, a także pejzaże orientalne, kaszubskie, tatrzańskie oraz widoki, kwiaty i portrety. Zainicjował powstanie Narodowej Galerii Morskiej w Gdyni zbudowanej w 1934 r. W 1939 r. na III wystawie morskiej w Warszawie otrzymał dyplom honorowy za całokształt pracy propagandowej w dziedzinie plastyki morskiej. W roku 1979 został Honorowym Obywatelem Sopotu. Artysta zmarł 15 czerwca 1987 r. w Sopocie.

Kazimierz DemelKazimierz Demel – urodzony 9 marca 1889 r. na Śląsku. Karierę naukową rozpoczął studiami we Lwowie i Genewie. Dyplom nostryfikował na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. W 1923 r. rozpoczął swoją wieloletnią pracę nad polskim Bałtykiem w Helu w Morskim Laboratorium. Po II wojnie światowej objął stanowisko zastępcy kierownika Morskiego Laboratorium Rybackiego, a następnie stanowisko kierownika Zakładu Oceanografii i zastępcy dyrektora ds. naukowych. W 1950 r. habilitował się na Uniwersytecie Jagiellońskim, tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1954 r., a zwyczajnego w 1957 r. Był pierwszym w Polsce wykładowcą biologii morza na poziomie akademickim. W jego dorobku naukowym znajduje się około 250 prac naukowych i popularnonaukowych. W 1960 r. Wyższa Szkoła Rolnicza w Olsztynie nadała mu tytuł Doktora Honoris Causa. Kazimierz Demel zmarł w 1978 r. W 1991 r. w Morskim Instytucie Rybackim w Gdyni ustanowiony został Medal im. Profesora Kazimierza Demela, nadawany za wybitne osiągnięcia naukowe i organizacyjne w badaniach oraz w popularyzacji wiedzy o morzu.

Andrzej KarwetaAdm. floty Andrzej Karweta – urodził się 11 czerwca 1958 roku w Jaworznie w województwie śląskim. W 1977 r. rozpoczął studia w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej w Gdyni, na Wydziale Dowódczym. W 1992 roku ukończył podyplomowe studia operacyjno-taktyczne w Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni. W latach 1996-2002 dowodził 13 Dywizjonem Trałowców i jako pierwszy wprowadził polski okręt (niszczyciel min ORP Mewa) do składu stałego Zespołu NATO Sił Trałowo-Minowych Morza Północnego i Bałtyku (MCMFORNORTH). W roku 2002 został skierowany do pracy w dowództwie Sił Morskich NATO SACLANT w Nofolk (Virginia, USA), gdzie łączył obowiązki Polskiego Narodowego Przedstawiciela Wojskowego przy HQ SACLANT oraz zastępcy szefa Oddziału Broni Podwodnej. Po zakończeniu trzyletniej służby w dowództwach NATO, wrócił do kraju. W 2006 r. został skierowany na Studia Polityki Obronnej Akademii Obrony Narodowej w Warszawie, a rok później na studia w prestiżowej Royal College of Defense Studies w Londynie. 11 listopada 2007 r. nominowany przez Prezydenta RP na stanowisko Dowódcy Marynarki Wojennej. Jako dowódca okrętu, dywizjonu i całej polskiej floty, cieszył się głębokim szacunkiem marynarzy. Pracę i służbę Admirała cechowały profesjonalizm i głęboka wiedza fachowa. Służbę pełnił z honorem i zgodnie z marynarskim rzemiosłem. Dowódca Marynarki Wojennej Andrzej Karweta był wśród ofiar samolotu Tu-154M. Zginął 10 kwietnia 2010 r. pod Smoleńskiem.

Antoni GarnuszewskiKmdr ppor. Antoni Walerian Garnuszewski– absolwent słynnych szkół warszawskich W. Górskiego i E. Rontalera. W sierpniu 1903 r. wstąpił na Wydział Nawigacyjny Szkoły Morskiej w Odessie. Szkołę Morską Antoni Garnuszewski ukończył w 1906 r. ze złotym medalem. W czerwcu 1918 r. powrócił do Polski i podjął pracę w Ministerstwie Komunikacji w charakterze dyrektora Polskiej Żeglugi Państwowej na Wiśle. 20 marca 1920 r. przeszedł do służby w Marynarce Wojennej. Otrzymał polecenie przygotowania wszelkich spraw związanych z powołaniem Szkoły Morskiej i z dniem 17 czerwca 1920 r. został dyrektorem pierwszej w Polsce Szkoły Morskiej z siedzibą w Tczewie. Funkcję tę pełnił do 1929 r. Szkoła powiększyła się o statek szkolny Lwów, na którym A. Garnuszewski odbył rejs do Brazylii z przecięciem równika. Po zakończeniu tego szkoleniowego prestiżowego rejsu otrzymał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski. Na własną prośbę zrezygnował z pracy w Szkole, przeniósł się do Gdyni i podejął pracę w Urzędzie Morskim w charakterze naczelnika. Był współinicjatorem zakupu przyszłego Daru Pomorza. Przez wiele lat statek szkolno – towarowy Polskich Linii Oceanicznych nosił imię m/s A. Garnuszewski. Mgr inż. kmdr ppor. Antoni Garnuszewski należy do wybitnych twórców szkolnictwa morskiego i administracji morskiej w Polsce.

Tadeusz WendaInż. Tadeusz Apolinary Wenda – budowniczy portu Gdynia, urodził się w Warszawie 23 lipca 1863 r. Był nieetatowym naczelnikiem wydziału w Ministerstwie Robót Publicznych. Oddelegowany w 1920 r. do Departamentu Spraw Morskich Ministerstwa Spraw Wojskowych i mianowany kierownikiem Sekcji Technicznej Wydziału Budowy Portów. Z racji swojego doświadczenia zawodowego był jednym z najbardziej cenionych specjalistów w zakresie budowy. Uznanie, jakim cieszył się inż. Wenda, dało asumpt do przyznania mu wielu odznaczeń państwowych. Jego imieniem nazwano pierwsze molo wybudowane w porcie gdyńskim, a Zespół Szkół Mechanicznych w Gdyni obrał go sobie za patrona.

Juliusz HebelJuliusz Hebel – ur. w 1915 r. w Gdyni, zm. w 1996 r. w Świnoujściu. Był najmłodszym kapitanem jachtowym w Polsce. W 1939 r. wygrał Regaty o Puchar Króla Szwecji Gustawa V na trasie Gdynia – Sztokholm. Po Powstaniu Warszawskim przedostał się do Gdyni, zaś po wyzwoleniu miasta zgłosił się do powstającego Urzędu Morskiego, zajął się organizacją rybołóstwa przybrzeżnego i inwentaryzacją istniejącej bazy rybackiej na Wybrzeżu. W latach 1961-1964 oddelegowano go do pracy w Gdynia America Line w Londynie. Mieszkając w North Shilds zajmował się sprawami polskiej floty rybackiej zawijającej do Anglii. Po powrocie został wicedyrektorem Zjednoczenia Gospodarki Rybackiej (ZGR). W 1975 r. ukończył Wydział Rybacki na Wyższej Szkole Rolniczej. W latach 1978-1981 pracował w Irlandii jako Radca Handlowy Ambasady Polskiej. Otrzymał najwyższe polskie odznaczenia państwowe i resortowe. Miasta Aarhus (Dania) i Gloucester (USA) nadały mu tytuł honorowego obywatela. Przez wiele lat był doradcą Organizacji ds. Żywności i Rolnictwa ONZ (FAO).

Józef UrbańskiKmdr, prof. Józef Urbański – twórca Polskiej Szkoły Nawigacyjnej, urodził się 16 marca 1929 r. Studia w Oficerskiej Szkole Marynarki Wojennej ukończył z trzecią lokatą. Od 1951 do 1956 r. pełnił służbę na okrętach Polskiej Marynarki Wojennej. W 1956 roku został skierowany do Akademii Marynarki Wojennej w Leningradzie, którą ukończył z wyróżnieniem – złotym medalem dla najlepszego absolwenta. Od 1959 roku związał się z Wyższą Szkołą Marynarki, przekształconą później na Akademię Marynarki Wojennej. W 1973 r. Rada Państwa nadała komandorowi tytuł profesora nadzwyczajnego nauk wojskowych. Komandor Urbański pełnił obowiązki Szefa Katedry Nawigacji w Wyższej Szkole Marynarki Wojennej, Komendanta Wydziału Dowódczego, Komendanta Instytutu Nawigacji i Hydrografii Morskiej Akademii Marynarki Wojennej. Od 1984 r. był Dyrektorem Instytutu Nawigacji Wyższej Szkoły Morskiej w Gdyni, a od 1990 r. pracował na stanowisku profesora w Akademii Marynarki Wojennej. W dniu 29 września 2000 r. został uhonorowany tytułem Doctora Honoris Causa Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni. Profesor Józef Urbański pozostawił po sobie wielki dorobek w postaci ponad 200 opublikowanych artykułów, 40 skryptów i podręczników. Zmarł 24 listopada 2008 r.

Tadeusz ZiółkowskiKpt. ż.w. Tadeusz Ziółkowski (1886-1940) – należy do najbardziej zasłużonych ludzi dla polskiego morza okresu międzywojennego. W wieku 24 lat uzyskał dyplom kapitana żeglugi wielkiej. W czasie I wojny światowej został wzięty do niewoli jako pruski poddany. Po wojnie został wezwany do Warszawy, by służyć pomocą w wyposażeniu statku szkolnego Lwów, a 9 kwietnia 1921 r. objął nad nim kierownictwo. 13 sierpnia 1923 r. statek przekroczył równik i po raz pierwszy odbył się morski chrzest pod biało – czerwoną banderą. Po powrocie z tego rejsu Tadeusz Ziółkowski otrzymał Krzyż Oficerski Polonia Restituta, objął również stanowisko wicekomandora, w roku 1929 został mianowany szefem pilotów portu gdańskiego. W sierpniu 1939 r. został aresztowany przez władze gdańskie za brak zgody na wprowadzenie do portu pancernika Schlezwig Holstein, a 22 marca 1940 r. rozstrzelany w obozie zagłady w Stutthofie.

  Od 2009 roku w Ogólnopolskiej Alei Zasłużonych Ludzi Morza decyzją Wójta Gminy Kosakowo Jerzego Włudzika umieszczone zostają również postumenty:

Rewskie SzkutyRewskie Szkuty – pamięci piętnastu rewskich szkut, tworzących w latach 1862-1945 kaszubską, przybrzeżną żeglugę towarową. Kiedy 10 lutego 1920 r. II Rzeczpospolita oparła swoje granice o brzeg Bałtyku, dziesięć z nich za sprawą podniesienia biało-czerwonej bandery dostąpiło zaszczytu zostania pierwszymi statkami handlowymi naszej ojczyzny. A działo się to na tej oto lagunie.

HelenaHelena – ozdoba rewskiej flotylli szkut. Zbudowana w 1872 r. w Rewie dla Józefa Budy jako statek żeglugi przybrzeżnej do przewozu towarów masowych. Kolejni właściciele: Józef Długi i jego syn, Klemens. W 1919 r. została wyposażona w koło sterowe, zaś w 1927 r. przebudowana przez Klemensa na dwumasztowy kecz z pokaźnym bukszprytem. Mogła nieść nawet siedem żagli. W 1936 r. wyposażono ją dodatkowo w 20-konny silnik napędowy. W wyniku ostrzału artyleryjskiego zatonęła w dniu 12 marca 1945 r. na Zatoce Puckiej pod Osłoninem.

Dar Pomorzas.v. Dar Pomorza – zbudowany w latach 1909-1910 w Hamburgu jako Prinzess Eitel Friedrich, przekazany po I wojnie światowej Francji w ramach reparacji. Zakupiony w 1929 r, staraniem Pomorskiego Komitetu Floty Narodowej, wszedł do służby Państwowej Szkoły Morskiej w Gdyni jako Dar Pomorza. Pod polską banderą przepłynął 509 804 mil morskich, a na jego pokładzie wyszkoliło się 13 911 przyszłych oficerów PMH. W 1981 r. odznaczony Krzyżem Komandorskim z gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Do najsławniejszych podróży Daru Pomorza należy: podróż dokoła świata w latach 1934-35, okrążenie przylądka Horn w 1937 r. i dwukrotne zwycięstwo w regatach Operacji żagiel – w 1972 i 1980 r. Od 1983 r. udostępniony jako muzeum – oddział Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku.

Lwóws.v. Lwów – pierwszy polski oceaniczny statek, polski szkolny bark, później okręt-baza okrętów podwodnych. Lwów w dziejach polskiej floty tak handlowej, jak i wojennej, zajmuje miejsce szczególne z różnych względów. Dużo i ciepło pisał o nim Karol Borchardt w książce Znaczy Kapitan, nazywając go Kolebką Nawigatorów. Statek został wybudowany jako fregata Chinsura w 1869 r. przez brytyjską stocznię w Birkenhead. Zakupiony w lipcu 1920 r. przez rząd Polski, przyjął nazwę Lwów. Wkrótce po podniesieniu polskiej bandery przebudowany został na bark i zaopatrzony w dwa pomocnicze silniki. W latach 1920-1922 był okrętem szkolnym Polskiej Marynarki Wojennej. W lipcu 1930 r. stał się okrętem szkolnym Państwowej Szkoły Morskiej. Po latach miał go zastąpić w tej roli kolejny polski żaglowiec, Dar PomorzaLwów był pierwszym polskim statkiem, który przekroczył równik. Miało to miejsce 13 sierpnia 1923 r. o godzinie 07:15 na 21º14’ długości zachodniej.

ORP IskraORP Iskra – szkuner gaflowy. Zbudowany w 1917 r. w Holandii, zakupiono przez Polskę w grudniu 1926 r. 14 lutego 1928 r. w Stoczni Gdańskiej zakończono przystosowanie go do potrzeb szkoleniowych Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej w Toruniu. Otrzymał nazwę ORP Iskra, od tytułu pisma młodzieżowego, za pośrednictwem którego zbierano fundusze na jego zakup. Przed wojną na jego pokładzie podchorążowie odbywali praktyki na wodach europejskich, na Morzu Śródziemnym i Atlantyku. Podczas II wojny światowej bazował w Gibraltarze wydzierżawiony brytyjskiej Royal Navy jako okręt-baza dla załóg okrętów podwodnych i ścigaczy torpedowych. W lipcu 1947 r. powrócił do Gdyni i dalej służył szkoleniu kadr Marynarki Wojennej. W 1974 r. szkuner wziął udział w pierwszej polskiej Operacji Żagiel 74. W grudniu 1975 r. wycofano go z czynnej służby. Przez dwa lata służył jako koszary Szkole Chorążych MW. 26 listopada 1977 r. skreślono go ze stanu Marynarki Wojennej. Został odholowany do Świnoujścia, gdzie pocięto go na złom w 1978 r. Dane techniczne: wyporność 538 t; wymiary 50,7 (z bukszprytem) × 7,9 × 3,8 m; szkuner gaflowy, powierzchnia żagli ok. 690 m2; 1 silnik spalinowy, 260 KM; szybkość 5,0 w. (pod silnikiem); załoga stała ok. 30 osób oraz do 40 słuchaczy.

 

MarynarzomW hołdzie Oficerom i Marynarzom Polskiej Floty Handlowej, którzy oddali życie za Polskę w wojnie 1939-1945.
 
Mieszkańcy Gminy Kosakowo,
Polskie Towarzystwo Nautologiczne.
Rewa, 9 lipca 2011 r.

 

MarszałkowiZ dniem 28 listopada 1918 roku rozkazuję utworzyć Marynarkę Polską… – Józef Piłsudski.
Wskrzesicielowi Państwa Polskiego, Twórcy Niepodległej Ojczyzny, Marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu z wyrazami wdzięczności.
 
Mieszkańcy Gminy Kosakowo,
Zarząd Krajowy Związku Piłsudczyków RP.
Rewa, 9 lipca 2011 r.