Good morning!

How are you today? What is your name? Do you have a cat? Do you have a dog?

Are you happy? Are you tall?

Do you speak English? Do you speak French? Do you speak German?

Przypomnijmy sobie odmianę czasowników  to be:

Oraz  to have: 

 

Przypomnijmy sobie również, jak zadawać pytania

– Am I happy?

Yes, I am very happy.

No, I am not happy.

– Are you tall?

Yes, I am.

No, I’m not.

– Is he intelligent?

Yes, he is.

No, he is not (he isn’t). He is stupid.

– Is she beautiful?

Yes, she is.

No, she is not (she isn’t). She is ugly [czyt. agli – brzydki, brzydka, brzydkie]

– Is it a dog?

Yes, it is a dog.

No, it isn’t a dog. It’s a cat.

– Are we nice?

Yes, we are very nice.

No, we are not nice.

– Are they happy?

Yes, they are.

No, they are not.

Do you have a cat?

Yes, I do.

No, I don’t. But I have a dog.

Are you at home? [czyt. et hełm – w domu]

Yes, I am.

No, I’m not.

Dzisiaj nauczymy się pytać o wiek. Wiem, wiem, kobiet o wiek się nie pyta – a kobiety stanowią zdecydowaną większość naszej grupy języka angielskiego, niemniej jednak trzeba pokonać i tę barierę. Do dzieła!

Najpierw przypomnimy sobie znane już liczebniki od 1 do 10.

Teraz kolej na liczebniki do 100. To bardzo proste!

Pytanie o wiek w języku angielskim brzmi How old are you? [czyt. hał old ar ju] – i dosłownie oznacza Jak stary jesteś? lub Jak stary Pan/Pani jest? Oj, w języku polskim takie pytanie byłoby odebrane jako wyjątkowo niegrzeczne. Anglosasi mają jednak inne poczucie humoru. 

Odpowiadamy: I am [liczebnik] years old [czyt. aj em … jers old] 

albo po prostu I am … 

A najbardziej poprawna odpowiedź brzmi I am always eighteen [aj em olłejs ejtin- zawsze mam osiemnaście… 

Zwróćmy uwagę, że nie używamy w tym kontekście – w przeciwieństwie do języka polskiego – czasownika to have (mieć)

I to już wszystko na dzisiaj – nauka liczebników to już samo w sobie na cały tydzień bardzo dużo roboty, więc zostawiam Państwo z tym zadaniem, będąc pewnym, że spokojnie sobie poradzicie. Wszystkiego dobrego!