Good morning! 

How are you today?

What is your name?

Are you happy?

Are you tall?

Are you at home? [ at home znaczy  w domu]

Dziś poznamy kolejny ważny czasownik. Otóż jak dobrze wiemy, czasami nie wystarczy tylko  być, ale dobrze jest i coś mieć. A zatem przyjrzyjmy się odmianie czasownika  to have – przypominam, że angielskim bezokolicznikom towarzyszy słówko to.

Całą odmianę najłatwiej nauczyć się z poniższego filmu:

Pozwolę zwrócić uwagę na wymowę – w słówkach  have  has usłyszymy zazwyczaj dźwięk pośredni między  e, czasami będzie to wyraźne  a, innym razem bardziej  e. Proszę się nie przejmować. My też, Polacy, trochę inaczej mówimy na Pomorzu, trochę inaczej w Tatrach czy na Śląsku, prawda?

A zatem podsumujmy:

I have

You have

He, she, it has

We have

You have

They have

Pytania:

Do I have

Do you have

Does he have

Do we have

Do you have

Do they have

 Czasami – zwłaszcza w języku bardzo formalnym – usłyszeć można tradycyjne formy pytające, które tworzy się przerzucając have lub has nad podmiotem i stawiając go na pierwszym miejscu:

Have I

Have you

Has he

Has she

Has it

Have we

Have you

Have they

Wiadomo – albo coś mamy, albo czegoś nie mamy, a zatem odpowiadamy:

Yes, I do lub Yes, I have

albo

No, I don’t have lub No, I have not (lub w skrócie No I haven’t)

Pozwólcie Państwo, że na końcu zadam kilka prostych pytań:

  1. Do you have a cat?
  2. Do you have a dog?
  3.  Do you have a house?
  4.  Do you have a son? (a son – syn)
  5.  Do you have a daughter? (a daughter – córka)
  6.  Are you happy?

Dziękuję bardzo za dzisiejszą lekcję, załączam serdeczne pozdrowienia!